Jarige springbal

Door remco_k op vrijdag 16 april 2010 13:32 - Reacties (20)
Categorie: Gezwam, Views: 4.593

07:15 In het kamertje naast onze slaapkamer wordt iemand wakker. Ze wordt wakker van haar wekkertje.
Daar klinken vogel geluidjes uit.
In gedachten zie ik haar oogjes opengaan. En hoe ze zichzelf uitrekt. Eventjes is het een normale vrijdag.
Maar het is geen normale vrijdag. Ze is jarig vandaag! 6 Jaar.

6 Jaar geleden hield ik haar om ongeveer 16:40 voor het eerst in mijn leven vast.
Voor het eerst in mijn leven een kindje van mij en mijn vrouw.
Allerlei verhalen van die dag komen even boven. Zoals de bevalling binnen 40 minuten.
Een samenvatting van elke andere bevalling op TV duurt nog langer.
En geen enkele HDTV die vergelijkbare beeld kwaliteit kan leveren.
Ik herinner me nog hoe ik mijn ouders en schoonouders belde om de geboorte + specs door te geven.
Hoe ik voor die tijd vanaf m'n werk naar huis aan het rijden was, steeds harder ging rijden en net op tijd thuis was.
Hoe ik tijdens de bevalling een vriend afpoeierde met een smoes die toevallig belde.
Hij had het meteen door.
Hoe ik stond te stuntelen om haar in de Maxicosi te krijgen. Want we moesten toch nog even naar het ziekenhuis.
Hoe de buurvrouw met mij in de auto meereed om een oogje op haar te houden.
Hoe ik achter de ambulance aanreed waar mijn vrouw in lag.
Hoe hard deze reed over voor auto's gesloten wegen zonder dat daar aanleiding voor was.
Maar wel leuk. :)
Hoe de buurvrouw weer naar huis is gegaan.
Ze kreeg een lift van een paard met wagen die het ziekenhuis per toeval passeerde.
Hoe we diezelfde avond met z'n 3-en om ongeveer 21:00 weer thuiskwamen.
Hoe we met haar bij haar bedje stonden om haar voor het eerst in bed te leggen.
Hoe we niet wisten wat zo'n klein ding 's nachts eigenlijk aan moest.
Hoe ik haar deur van haar kamertje voor het eerst dichttrok. Welterusten.

En nu is ze alweer 6. Ze is haar eigen Ik. Met haar eigen smaak. En met haar eigen wil.
Het lijkt soms wel of ik niets meer in te brengen heb. Zij bepaalt het wel eventjes.
Zij weet precies wat ze wel en niet wil. Ze kan het precies aangeven.
Zo wil ze bijvoorbeeld dat haar kleuter juf van vorig jaar wel op haar feestje komt.
En de kleuter juf van dit jaar hoeft niet te komen. Maar die is ook lief hoor.
Papa heeft de persoonlijke voorkeur voor die van vorig jaar.
Ze weet precies wat ze aan wil trekken. Welke (van de 500) haarspeldjes ze in wil. En welke oorbellen.
Van mama wil ze graag dit kado en van papa dat kado. Van haar broertje hoeft ze niets, die is toch te klein.
Papa's en mama's: zorg er dan maar voor dat haar wens wordt vervuld.

Ze stapt uit bed en komt even later onze slaapkamer binnen lopen.
Even vrolijk als elke andere ochtend. Haar broertje komt er achteraan lopen.
Die was inmiddels ook door z'n wekkertje gewekt.
We feliciteren haar met haar verjaardag. Maar het kan haar niet schelen.
Aan haar ogen zie ik dat ze zoekt naar de lokaties van de kado's.
Als het 1 seconde te lang duurt vraag ze al vol ongeduld of we kado's hebben gekocht.
Natuurlijk. Mama geeft 2 kado's. Heel leuk. "Papa heb jij die springbal voor mij gekocht?".
En toen wist ik het zeker: Wat zou dŠt een grote teleurstelling voor haar zijn geweest als ik die niet had gekocht.
Ik antwoord dat ik 4 grote stiften heb gekocht. Ongelovig kijkt ze me aan. Ik vertel haar dat het kado in mijn kast staat.
Ze loopt ernaar toe en haalt het kado tevoorschijn. Zo, die is groot. Zegt ze. Ze pakt het uit. En als het kado helemaal is uitgepakt ziet ze pas dat het iets anders is.
Het zijn helemaal niet 4 grote stiften. Het is een springbal! Een echte Hello Kitty springbal!
Daar is ze overduidelijk heel erg blij mee.
Ik krijg spontaan een dikke knuffel. Meteen gaat ze het proberen.
Maar het valt niet mee. Ze moet nog even oefenen.
Net als bij het skileren. Dat kan ze al heel goed. Speel maar lekker.

Onderweg naar mijn werk luister ik naar de radio.
Er wordt een prachtig liedje gedraaid van Marco Borsato. "Zij".
Ik moet een traantje wegpinken.
Terwijl ik ook een beetje aan de tekst denk van "Dochters", van dezelfde zanger.
Zo snel gaat het echt.

Radio

Door remco_k op vrijdag 16 april 2010 11:29 - Reacties (7)
Categorie: Gezwam, Views: 2.176

Vandaag best leuke radio op Radio 538.
Edwin Evers zit 10 jaar bij 'de zaak'. Zojuist een fragmentje gehoord samen met Jeroen van Inkel van ongeveer 232 jaar oud; Leuk!